Het internet werkt hier langs geen kanten. Al enkele jaren brengen we onze vakanties door reizend door Azie en oveal waar we kwamen, werkte het internet perfect, hier is het bagger. Zelfs in de beste hotels kom je niet aan een normale internetsessie toe. Ik zal hier dan ook verder proberen verslag van onze reis te doen zo goed als ht kan. Dat betekent dat ik op onze hotelkamers wat verslagjes maak op mijn netbook en dan via een stick in een internetcafe dit verslag tracht te uploaden. Internet op een vies toetsenbord volgens de jaren 80!!!
Voorlopig dus ook nog gen foto's
26 juli 2010
Eergisterenavond aangekomen in Delhi waar Sarah ons met de local agent van Outsight op de luchthaven stond op te wachten. De rit naar het hotel en daar even bijkomen van de reis en veel meer valt er over zo'n dag niet te zeggen. Ja, je eerst6e kennismaking met de gigantische en chaotische drukte van een voor ons nog onbekende miljoenenstad, maar dat is niet echt nieuw.
Zondag is dan onze enige dag om Delhi te verkennen. Wat kan je nu zeggen dan alleen maar het bevestigen van de clichés dat deze stad massal chaotisch en vol is van arme sloebers. De stad leeft en bruist, jazeker. je bent als dagjesbezoeker er alleen geen deel van en het enige waar je aan toe komt is observeren, er aan ruiken en trachten de stad te proeven. Behalve de massaliteit en authenticiteit maakt Delhi op mij geen grote indruk. Ja er zijn de bazaars en het Rode Fort en bijzondere Hindu tempels en moskees die de moeite waard zijn maar andere steden als Hanoi, Bangkok, Beijjing en Shangai maakten toch een veel diepere indruk op mij. Ach, laat me het er op houden dat ik eens wat meer tijd moet nemen en me laat begeleiden door iemand die de stad kent. Alhoewel, voor die andere steden heb ik misschien wel iets meer de tijd genomen, maar heb me nooit laten gidsen.
Vandaag, maandag 26 juli, om 8 uur vertrokken met een lekker grote luxewagen en een privéchauffeur voor ons alleen! Een rit van 250 km naar Mandawa in de deelstaat Rajahstan. We doen er, lunmchtijd inbegrepen, zeven uur over. Tijdens deze rit zien we het echte India vol van bedrijvigheid, sloppenwijken, zware lasten voortgetrokken door kamelen en ezels, wegen vol putten, overladen bussen, krakemikkige wagens en wij zitten in onze veel te ruime aircondtioned wagen en bekijken het.
Mandawa is, zoals de verschillende gidsen die we raadplegen beloven, een bijzondere maar kleine stad met zijn karakteristieke haveli's, dit zijn beschilderde huizen die vaak meer dan 150 jaar oud zijn. Mooie huizen, dat is zeker waar, maar velen zijn dringend aan onderhoud toe (ik ben bang dat heel India aan groot onderhoud toe is). Je wordt er wel overvallen door mensen die zich als gids komen aanprijzen, jongetjes van 10 tot volwassen mannen en ze zijn zeer moeilijk van je af te schudden. Ach, ze v ragen niet veel en ze zullen je best wat kunnen laten zien waar je zelf niet achter zou komen, je moet er gewoon zin in hebben en dat hadden we nu even niet.
wat verder opvalt na enkele dagen hier te zijn is de afwezigheid van vrouwen in het openbare leven. Behalve in de officiële instanties als leger en politie, zie je ze nauwelijks. Je ziet ze uiteraard wel op straat maar niet in de bedrijven. In de hotels en restaurants zijn geen vrouwen actief die een functie hebben waarin ze met de gasten communiceren, geen receptionistes of bedienend personeel of iets dergelijks. Dat is wel een groot contrast met onze ervaringen in andere Aziatische landen, vooral in China hebben de vrouwen bij uitstek representatieve functies en gedragen ze zich ook zelfbewust.
27 juli 2010
Van Wandala tot Bikaner, van noord Radjahstan naar het westen.
Een interessante autorit van 180 km waarbij we het landschap zien veranderen naar meer zanderig, duinachtig tot bijna woestijnachtig gebied.
Het landschap zelf heeft verder niet veel spectaclairs te bieden, de dorpen en steden waar we langs komen des te meer. Je bent volop in India met zijn vuilnisbelten, zijn mooie mensen, ezels en dromedarissen als trekkers van zware lasten. De dames in groepjes van 2 tot 5 in hun mooie gewaden langs de wegen trekken met de lasten op hun hoofden doen me telkens weer denken aan taferelen zoals bijvoorbeeld uit Junglebook.
De mooie en soms buitengewoon mooie havelis hebben we nog niet achter ons gelaten want onderweg komen we er nog heel bijzondere tegen in een ongelofelijke goede conditie. Een oude man onderhoud deze en is in zijn nopjes als hij zijn trots aan ons kan laten zien. Hij gooit alle deuren open en we staan versteld van zoveel historische schoonheid en onindische netheid. We zij hem dankbaar en laten hem dat ook merken.
voor we Bikaner binnen rijden, nog een bezoek aan een complex van kleine monumenten ter nagedachtenis van overleden leden van de koninklijke famillie tussen pakweg 1600 en nu. Zeg maar grote graftombes zonder graf want de as van de gecremeerden is allang opgelost in de Ganges.
Aangekomen in Bikaner blijkt ons hotel een belachelijk decadent paleis te zijn met een achterlijk grote balzaal als kamer en veel te veel luxe. We laten het ons welgevallen.
De stad zelf is een levend museum waar je kan ontdekken hoe rijk haar verleden wel geweest moet zijn.
Echt een hele mooie stad uit het verleden en toch op en top hedendaags Indisch.
Voorlopig dus ook nog gen foto's
26 juli 2010
Eergisterenavond aangekomen in Delhi waar Sarah ons met de local agent van Outsight op de luchthaven stond op te wachten. De rit naar het hotel en daar even bijkomen van de reis en veel meer valt er over zo'n dag niet te zeggen. Ja, je eerst6e kennismaking met de gigantische en chaotische drukte van een voor ons nog onbekende miljoenenstad, maar dat is niet echt nieuw.
Zondag is dan onze enige dag om Delhi te verkennen. Wat kan je nu zeggen dan alleen maar het bevestigen van de clichés dat deze stad massal chaotisch en vol is van arme sloebers. De stad leeft en bruist, jazeker. je bent als dagjesbezoeker er alleen geen deel van en het enige waar je aan toe komt is observeren, er aan ruiken en trachten de stad te proeven. Behalve de massaliteit en authenticiteit maakt Delhi op mij geen grote indruk. Ja er zijn de bazaars en het Rode Fort en bijzondere Hindu tempels en moskees die de moeite waard zijn maar andere steden als Hanoi, Bangkok, Beijjing en Shangai maakten toch een veel diepere indruk op mij. Ach, laat me het er op houden dat ik eens wat meer tijd moet nemen en me laat begeleiden door iemand die de stad kent. Alhoewel, voor die andere steden heb ik misschien wel iets meer de tijd genomen, maar heb me nooit laten gidsen.
Vandaag, maandag 26 juli, om 8 uur vertrokken met een lekker grote luxewagen en een privéchauffeur voor ons alleen! Een rit van 250 km naar Mandawa in de deelstaat Rajahstan. We doen er, lunmchtijd inbegrepen, zeven uur over. Tijdens deze rit zien we het echte India vol van bedrijvigheid, sloppenwijken, zware lasten voortgetrokken door kamelen en ezels, wegen vol putten, overladen bussen, krakemikkige wagens en wij zitten in onze veel te ruime aircondtioned wagen en bekijken het.
Mandawa is, zoals de verschillende gidsen die we raadplegen beloven, een bijzondere maar kleine stad met zijn karakteristieke haveli's, dit zijn beschilderde huizen die vaak meer dan 150 jaar oud zijn. Mooie huizen, dat is zeker waar, maar velen zijn dringend aan onderhoud toe (ik ben bang dat heel India aan groot onderhoud toe is). Je wordt er wel overvallen door mensen die zich als gids komen aanprijzen, jongetjes van 10 tot volwassen mannen en ze zijn zeer moeilijk van je af te schudden. Ach, ze v ragen niet veel en ze zullen je best wat kunnen laten zien waar je zelf niet achter zou komen, je moet er gewoon zin in hebben en dat hadden we nu even niet.
wat verder opvalt na enkele dagen hier te zijn is de afwezigheid van vrouwen in het openbare leven. Behalve in de officiële instanties als leger en politie, zie je ze nauwelijks. Je ziet ze uiteraard wel op straat maar niet in de bedrijven. In de hotels en restaurants zijn geen vrouwen actief die een functie hebben waarin ze met de gasten communiceren, geen receptionistes of bedienend personeel of iets dergelijks. Dat is wel een groot contrast met onze ervaringen in andere Aziatische landen, vooral in China hebben de vrouwen bij uitstek representatieve functies en gedragen ze zich ook zelfbewust.
27 juli 2010
Van Wandala tot Bikaner, van noord Radjahstan naar het westen.
Een interessante autorit van 180 km waarbij we het landschap zien veranderen naar meer zanderig, duinachtig tot bijna woestijnachtig gebied.
Het landschap zelf heeft verder niet veel spectaclairs te bieden, de dorpen en steden waar we langs komen des te meer. Je bent volop in India met zijn vuilnisbelten, zijn mooie mensen, ezels en dromedarissen als trekkers van zware lasten. De dames in groepjes van 2 tot 5 in hun mooie gewaden langs de wegen trekken met de lasten op hun hoofden doen me telkens weer denken aan taferelen zoals bijvoorbeeld uit Junglebook.
De mooie en soms buitengewoon mooie havelis hebben we nog niet achter ons gelaten want onderweg komen we er nog heel bijzondere tegen in een ongelofelijke goede conditie. Een oude man onderhoud deze en is in zijn nopjes als hij zijn trots aan ons kan laten zien. Hij gooit alle deuren open en we staan versteld van zoveel historische schoonheid en onindische netheid. We zij hem dankbaar en laten hem dat ook merken.
voor we Bikaner binnen rijden, nog een bezoek aan een complex van kleine monumenten ter nagedachtenis van overleden leden van de koninklijke famillie tussen pakweg 1600 en nu. Zeg maar grote graftombes zonder graf want de as van de gecremeerden is allang opgelost in de Ganges.
Aangekomen in Bikaner blijkt ons hotel een belachelijk decadent paleis te zijn met een achterlijk grote balzaal als kamer en veel te veel luxe. We laten het ons welgevallen.
De stad zelf is een levend museum waar je kan ontdekken hoe rijk haar verleden wel geweest moet zijn.
Echt een hele mooie stad uit het verleden en toch op en top hedendaags Indisch.
Wat een leuk verhaal! Als ik het zo lees heb ik grote spijt dat ik zelf destijds nooit die kant op ben gegaan... Jammer maar helaas... ik zal het over een paar weken dan met de foto's moeten doen!
BeantwoordenVerwijderenHoe is het verder? Al ziek geworden? Is het eten een beetje lekker? Het klinkt allemaal in elk geval erg bijzonder!
Geniet ervan en doe de groetjes aan Han en Sarah!
Liefs, Meyke